97/3/22 - 16:30
شماره مطلب : 10998
نماینده مقام معظم رهبری در اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان

خانواده، بهشت قابل تصودر دنیا است

نماینده مقام معظم رهبری در اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان در برنامه ضیافت رمضان اتحادیه گفت: اگر در این دنیا بهشتی قابل تصور باشد، خانواده است. مودت و رحمتی که در مورد زن و شوهر و فرزندان در قرآن کریم بیان شده است،دورنمایی از بهشت است و این را باید خیلی قدر دانست.

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل دفتر مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان ،نماینده مقام معظم رهبری در اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان در ضیافت رمضان اتحادیه و درجمع خانواده های کادر اتحادیه گفت: شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان، شب بسیار عزیزی است. بین این شب و دیدار با عزیزان و نور چشمانمان و هم سنگرانمان نسبت برقرار شده است
شب بیست و هفتم شب جبران کم و کاستی های لیله القدر است. انسان این طور احساس می کند که خدای متعال از فضل لیله القدر، سهمی را برای شب بیست و هفتم قرار داده است تا کسانی که برداشت مناسب را از شب های قدر نداشتند، در شب بیست و هفتم جبران کنند. لذا باید قدر این شب را دانست و از این فرصت که خدای متعال به ما داده است به شایستگی استفاده کنیم.
حجت الاسلام والمسلمین حاج علی اکبری خاطرنشان کرد:شب های دهه ی آخر ماه مبارک رمضان دعا های خاص خودش را دارد و مقدماتی متفاوت دارد. «أَنْ تَجْعَلَ اسْمِي فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ فِي السُّعَدَاءِ وَ رُوحِي مَعَ الشُّهَدَاءِ»؛ مخصوصاً در این دعا ها انسان از خدای متعال، یقین و ایمان می خواهد که اساس و بنیان همه ی موفقیت ها است. علاوه بر این، برنامه های مرسوم شب های ماه مبارک رمضان و دعا های سحر و ... مشترک است. همین برنامه های مشترک در این ساعات، آثار متفاوتی دارد. تلاوت قرآن کریم در شب بیست و هفتم از اثر خاص برخوردار است و مقداری از ساعات این شب را باید به تلاوت قرآن و مقداری را به نماز و مقداری را به استغفار اختصاص داد.امام سجاد (علیه السلام) کار ما را در مورد این شب آسان کرده اند و دعای کوتاه و فشرده ای را بیان کرده اند که در روایت هست که از شب تا صبح این دعا را تلاوت می کردند. «اَللّهُمَّ‌ ارْزُقنِي التَّجافِي عَنْ دارُ الغُرُورْ»؛ خدا یا! روزی من که از این سرای فریب که دنیا باشد پهلو بگیرم و سبک بار شوم و تعلقات خود را کاهش دهم. این یک جمله است اما پایه ی اصلی خوش بختی و سعادت انسان همین جمله است.
وی گفت: خوش بختی سه رکن دارد که رکن اول آن است که انسان مواظب باشد تعلقات و دلبستگی های دنیا او را متوقف و اسیر نکند تا در دام دل خوشی های زودگذر دنیایی بیفتد. مقدمه ی این مهم آن است که انسان دنیاشناسی داشته باشد و واقعاً به این نتیجه برسد که اینجا «فانها منزل قلعه و ليست بدار نجعه» است. حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) فرموده اند دنیا مانند یک میهمانی است. شما الان به این اردوگاه تشریف فرما شده اید اما به اینجا دلبستگی ندارید؛ چرا که مبنای ذهنی شما این است که ما چند ساعت اینجا هستیم و افطار و دید و بازدید خواهیم داشت و سپس مرخص می شویم. این همان «منزل قلعه» است. شما وقتی میهمانی می روید به منزل میزبان وابسته نمی شوید؛ چرا که تا نشستید باید برخیزید. به همین دلیل، خدای متعال تمام لذت های دنیا را با رنج ها و تمام خوشی های دنیا را با ناخوشی ها گره زده است و کامیابی ها با شکست و سلامتی با مرض همراه است. دنیا این طور است و اگر انسان باور کرد که اینجا مسافر است، حالت تجافی پیدا می کند و این به آن معنا است که سبک بار و آماده ی پرواز خواهد بود.
نماینده مقام معظم رهبری در اتحادیه گفت: «وَ الاِنابَهَ اِلَي دارِ الخُلُودْ»؛ نقطه ی مقابل دار غرور که دنیا است، دار خلود است که سرای جاودانی آخرت است. انسان باید جزء خواهندگان و دلبستگان و مشتاقان و آرزومندان سرای جاودانی باشد. کلمه ی «انابه» در فرهنگ قرآنی خیلی عجیب است و جا دارد که در مورد این کلمه مباحثه ی خوبی انجام شود. انابه نوعی شوق و آرزوی همراه با بی تابی و تضرع است. شما دوست دارید به مقصدی برسید و علاقه ی شدید و اشتیاق دارید و این اشتیاق شما را بی تاب کرده و این بی تابی شما را به ناله واداشته است. خوش به حال کسانی که به مقام شامخ منیبین می رسند. منیبین در قرآن کریم دارای رتبه هستند و نسبت به خدای متعال و لقای او، مشتاق و بی تاب هستند و حالت تضرع و گریه ی سحری دارند. امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند: حالت انابه نسبت به سرای جاودانی را روزی من گردان وقتی این دو رکن (تجافی و انابه) به هم برسند، توشه ی مناسبی برای انسان از لحظه لحظه ی حضور در دنیا فراهم می شود. این توشه هم سه رکن خواهد داشت: رکن اول، اداء الفرایض (ادای واجبات) است. این انسان واجبات را می شناسد و انجام می دهد. رکن دوم، اجتناب المحارم است؛ یعنی این قدرت در او به وجود می آید که از محارم دوری کند. رکن سوم، اشتمال علی المکارم است. به لطف خدای متعال چنین کسی آماده است تا به مکارم اخلاق آراسته شود. کسی که آن دو رکن را داشته باشد، اهل گذشت و بخشش و صفا و وفا و راستی و اخلاص و جوانمردی و شجاعت و عدالت و حسن خُلق خواهد بود. این سه رکن (اداء الفرائض و اجتناب المحارم و اشتمال علی المکارم)، حاصل آن دو مبنا (تجافی عن دارالغرور و الانابه الی دار الخلود) است؛ یعنی انسانی که دل خود را از دنیا سبک کرد و مشتاق آخرت شد، زمینه ی انجام وظایف و مصونیت از گناه و آراستگی به زیبایی ها برای او فراهم می شود.اسم این سه مورد در کنار هم «الاِستِعدادُ لِلْمُوتْ قَبلَ حُلُولِ الفُوت» می شود.
کسی از امام علی (علیه السلام) پرسید منظور از استعداد للموت چیست؟ امیرالمومنین (علیه السلام) فرمودند این سه مورد است. خود امیرالمومنین (علیه السلام) فرمودند من این طور هستم و دیگر برای من مهم نیست که مرگ سراغ من بیاید یا من سراغ مرگ بروم.
وی خطاب به میهمانان ضیافت رمضان اتحادیه گفت: به برادران و خواهران عزیزم عرض می کنم که مرگ را باید جدی گرفت. مرگ، امری قطعی و بی وقت و بدون اعلام و خیلی بزرگ است. اتفاقی با این خصوصیات جلوی روی تک تک ما هست. همان طور که الان نشسته ایم و هم را می بینیم و یقین داریم، مرگ هم یقینی است. مرگ خبر هم نمی کند و ناگهان می رسد. این پدیده خیلی هم بزرگ است چرا که شما را از دارالفنا به دارالبقاء منتقل می کند. امیرالمومنین (علیه السلام) قسم خوردند که اگر شما آن چه مرده ها می بینند را می دیدید، بی قرار می شدید و سر به کوه و صحرا می گذاشتید اما خدای متعال آن را از شما پوشانده است ولی به زودی این پرده کنار زده خواهد شد. مرگ آن قدر بزرگ است که شخصیتی نظیر امام سجاد (علیه السلام) در سحر های ماه مبارک رمضان پای این مساله گریه می کند. تعابیر مربوط به مناجات ابوحمزه را دیده اید.پس امری که قطعی و ناگهانی و خیلی خطیر است در مقابل ما است. این امر بین ما و عمل و تصمیم فاصله می اندازد.
حجت الاسلام والمسلمین حاج علی اکبری خاطرنشان کرد: ان شاء الله خدای متعال توفیق بدهد تا با این حقیقت ها آشنا شویم و نتیجه اش این باشد که ساعت ها و دقیقه ها و ثانیه های حضور در دنیا را قدر بدانیم. ما می توانیم از این ثانیه ها توشه برداریم و زیبایی های اخلاقی خود را اضافه کنیم.
وی گفت: آن طور که از قرآن و روایات و سیره ی اولیا استفاده می شود، اگر در این دنیا بهشتی قابل تصور باشد، خانواده است. مودت و رحمتی که در مورد زن و شوهر و فرزندان در قرآن کریم بیان شده است، دورنمایی از بهشت است و این را باید خیلی قدر دانست.
حجت الاسلام والمسلمین حاج علی اکبری خاطرنشان کرد:وسط این جهنمِ دنیا که خطرات آن را می بینید، این خانه و بیت را که قطعه ای از بهشت الهی است صیانت و حفاظت کنید و نگذارید شیطان به آن راه پیدا کند. شیطان با سوء ظن و حسادت و رقابت های بی حاصل و کم حوصلگی و عدم گذشت و بی صفایی و بی وفایی (نستجیر بالله) وارد خانه می شود. اگر شیطان وارد شد، همان خانواده ای که قطعه ای از بهشت است، جهنمی خواهد شد که نمی توان آن را تحمل کرد.یکی از علایم آخرالزمان این است که مخاطرات نسبت به خانواده ها خیلی زیاد می شود.

 

 

تصاویر