91/10/24 - 15:39
شماره مطلب : 435

نامه جنبش جهانی دانش آموزی به آقای بان کی مون

 

جناب آقای بان‌کی‌مون

دبیرکل محترم سازمان ملل متحد

 

با تقدیم احترام

ما دانش‌آموزان ایرانی، نوروز و بهارمان را با رنجی جانکاه آغازکرده‌ایم. ماه‌هاست هم‌کیشان و هم‌ نوعان ما و شما در سرزمین‌های بحرین، تونس، مصر، لیبی، یمن وغزه به خاک و خون می‌غلطند.

حقوق بشر، به راحتی نادیده گرفته می‌شود. خانه‌های ویران شده،کلاس‌های آوارشده و دفترها و کتاب‌ها و عروسکهای خون‌آلود، تصویرهای دردآوری هستندکه هر روز و شب آن ‌را در قاب رسانه‌های ‌ما می‌بینیم. هزاران دانش‌آموز مسلمان در این کشورها صبح را با غصه یتیمی و دور از عزیزانشان به شب می رسانند. این‌ها همه، هدیه به کسانی است که سالیان سال حق وتو را ظالمانه از آن خود کرده‌اند. جای شگفتی است که سر در سازمان ملل به شعرجاودانه سعدی مزین شده است: «بنی آدم اعضای یک پیکرند // که درآفرینش ز یک گوهرند».

اما ره آورد تصمیم‌ها و اقدامات آن سازمان هیچ نتیجه روشنی برای پایان این دردها نداشته است.

آقای دبیرکل !

زمان می گذرد و ملت‌ها دیر یا زود به خواسته‌های خود می‌رسند. اما این شما هستیدکه می‌توانید با تصمیم‌ها و 
موضع‌گیری های آزادانه و قاطعانه، نام خود وکشور بزرگتان، کره جنوبی را جاودانه کنید. از شمامی‌خواهیم فریاد اعتراض میلیون‌ها دانش‌آموز ایرانی را به گوش جهانیان برسانید.

سلام بر کسی که راه حقیقت را می‌پوید.

جنبش جهانی دانش‌آموزی

الی حضرت رئیس امم المتحدة

بان کی مون

تحیة و طیبة نزفها الیکم

نحن طلاب المدارس الجمهوریة الاسلامیة فی ایران لقد بدأنا ربیعنا و أعیاد النیروز بآلام کثیرة لقد مضت اشهر لما نشهده علی الساحة من البلدان العربیة من اعتداءات و ظلامات و قتل بحق شعوب الدول المنطقة الاسلامیة کالبحرین، تونس، مصر، لیبیا و غزه و هنالک حمام دم یجری الآن فیهم.

و نحن نری کل ذلک من خلال مشاهداتنا للقنوات کل ما یجری من انتهاکات لحقوق الانسان و کرامته و عزّته و تهدم للبیوت و المدارس و المکاتب و الملاعب حیث إنهم تلطخت بالدماء.یمضی الکثیر من طلبة المدارس لیلهم و نهارهم فی أشدّ الحالات حیث لا یمکن. تصوّرها و یمسون و یصبحون یتمی جراء ما یحدث ببلدانهم. و کل ذلک بسبب الدول العظمی التی من حقها الویتو حیث انها لا تتصرف کما یلیق بها و کما یجب أن تتخذ مواقف مما یحصل الآن.

من الغریب أن نری الشعار الانسان عند مدخل مکتب امم المتحدة و لکن لا نری نتائج واضحة و شفافة و ایجابیة بالنسبة لمواقفکم الکریمة فی الامم المتحدة لخلاص هذه الشعوب من آلامها و محنها.

حضرت الرئیس!

یمضی الوقت، و ستصل الشعوب الی ما ترید و ستحقق اهدافها السامیة و الحریة و الکرامة، و ها أنتم بمواقفکم الکریمة و أوامرکم المرجوة و الصریحة ستعلوا بذلک من مقامکم بین الشعوب و ستعتلی رایة دولتکم الکریمة الکوریا الجنوبیة و سیکون موقفکم موقف مشرف سیشهد له التاریخ. نتمنّی منکم إیصال صوت الملایین من طلاب المدارس الایرانیة الی العالم اجمع.

 

Dear Mr. Ban Ki-moon

Secretary-General of the United Nations:

We, the Iranian students, began our Nowrooz with a heart-rending pain.

It has been now some months in the Bahrain, Tunisia, Egypt, Libya, Yemen and Gaza that fellow human beings are being massacred. Human rights are simply ignored. Destroyed houses, ruined schools and blood-stained notebooks and dolls are the images that we see constantly in the media every day and night. Thousands of students in these countries watch days as they pass to nights with the constant fear of losing their loved and they themselves becoming orphans. All of these are the direct consequences of powers.

who have unjustly used their veto power for many years. It is strange that the entrance of United Nations is adorned with the great poem of Saadi saying:

Human beings are members of a whole,

In creation of one essence and soul.

If thou hast no sympathy for the troubles of others

Thou art unworthy to be called by the name of a human.

But the outcome of the decisions and actions of the UN seems irrelevant for ending these sufferings.

Mr. Secretary-General!

Time passes. People will achieve their demands sooner or later, and  it is you who can raise the name of your great country, South Korea by making the right decisions and a decisive stand. We want you to send the cry of defiance of millions of Iranian students to the people of the world

دیدگاه جدید

info@ayandehsazan.ir
www.ayandehsazan.ir