92/1/20 - 11:25
شماره مطلب : 816
توسط نماینده معزز مقام معظم رهبری در اتحادیه صورت پذیرفت:

تبیین آیه 200 سوره مبارکه آل عمران بعنوان آیه سال 1392 + صوت

حجت الاسلام و المسلمین حاج علی اکبری دقایقی پیش ضمن تأکید بر توجه به آیه های اعلام شده در سال های قبل، آیه 200 سوره مبارکه آل عمران را بعنوان آیه سال 1392 اعلام نمودند.

نماینده محترم مقام معظم رهبری در اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان، حجت الاسلام و المسلمین حاج علی اکبری، دقایقی پیش ضمن تأکید بر توجه به آیه های اعلام شده در سال های قبل، آیه 200 سوره مبارکه آل عمران را بعنوان آیه سال 1392 اعلام نمودند.

 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد صبر كنيد و ايستادگى ورزيد و مرزها را نگهبانى كنيد و از خدا پروا نماييد اميد است كه رستگار شويد


متن کامل سخنرانی : 

بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، ثم السلام و الصلاه علی سیدنا و نبینا حبیب اله العالمین ابوالقاسم المصطفی محمد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین المکرمین سیّما بقیه الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداه.

قال الله تبارک و تعالی فی کتاب الکریم « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»(آل عمران:200)

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

به همه شما عزیزان خیر مقدم عرض می‌کنم که ما را در آغاز فعالیت‌های سال92 به دیدار خودتان مفتخر کردید. اگر چه این تعطیلات نسبتاً زیاد، بلکه خیلی زیاد سال، وقتی هم یک سالی شبیه امسال می شود، ملال آور است و وقتی که جلسات ما به این کیفیت تشکیل می شود تا حدی طراوت و تازگی خودش را از دست داده است. ولی به هر تقدیر با تاخیر سال جدید را به همه عزیزان تبریک عرض می کنیم. ان شاءالله که در سایه عنایات الهی و رمز یا زهرا (س) و توجه به آن حضرت و توسل به ذیل عنایات آن بزرگوار ان شاءالله در همه زمینه ها سال پربرکتی خواهد بود. آرزو می کنیم ان شاءالله برای فرد فرد شما عزیزان و خانواده های عزیزتان، اعضای انجمن های اسلامی و همه دوستانی که در این مجموعه تلاش می کنند، برای همه کسانی که در سراسر کشور بلکه در سراسر جهان پیگیر آرمان های الهی هستند و دل در گرو اهل بیت عصمت و طهارت دارند سال پر از خیر و برکت و عافیت باشد.

جلسه امسال شما در هلال احمر تشکیل شده و خوشبختانه بخش جوانان این مجموعه هم رویکردهای بسیار خوبی را با همت دوستان عزیز ما در پیش گرفته، برنامه های خوبی را برداشتند. برای این عزیزان هم آرزوی توفیق می کنیم و از آنها تشکر می کنیم.

فرصت خیلی مغتنم است. اولاً ما بیشتر خوشحال می شدیم که جناب آقای علامتی، دبیرکل محترم آن گزارش را مطرح می کردند، فعالیت ها و تلاش های خوبی که بحمدالله طی همین ماه ها و باتوجه به شرایط خاص اتحادیه و کشور انجام شد، نکته های خوب و امیدبخش و برجسته­­ای در خودش دارد که خوب است در همین جلسات مطرح بشود و تاکید بشود و به هر حال محصول تلاش های جمعی عزیزان است. همیشه هم در کنار این موفقیت ها، فهرستی از کم و کاستی ها را داریم که آنها هم توجه به آن لازم است.

ما این جلسات ابتدایی سال را به آیه سال می پردازیم تا متبرک کنیم مجمع­مان و ذهن هایمان را به آیه­ای از قرآن کریم و آن آیه را به عنوان آیه سال معرفی می کنیم تا ان شاءالله در طول سال، مورد توجه، تلاوت، تأمل، تدبر و عمل جمعی ما قرار بگیرد.

آیه­ای که سال گذشته انتخاب شد و مطرح شد و به یکی از نکات بسیار مهم کلیدی در میل به حیات طیبه اسلامی و ایمانی اشاره داشت و آن هم قول سدید بود؛ خوشبختانه من دیدم که در اقصی نقاط کشور، هر جایی که ما موفق شدیم به سفر، از همان روزهای اول سال که اولین سفرمان را می­رفتیم، دیدیم در همه جا بحمدالله این آیه کریمه در جلسات و قرارگاه ها و انجمن ها مطرح است. بچه ها آیه را پیش چشمشان گذاشتند و برجسته کردند. نوشتند و با آن انس گرفتند و درباره‌اش صحبت کردند. بحمدالله خیلی باعث خوشحالی بود. کارهایی هم انجام شد به صورت جمعی، اگرچه با تاخیر ولی آن هم کار مشکور و اقدام شایسته­ای بود. امیدواریم ان شاءالله در سال جدید در این بخش هم در زمان مناسب دوستان اقدام بکنند تا آن توجه جمعی و تدبر جمعی ان شاءالله به لطف خدای متعال آسان تر و روان تر و هماهنگ تر انجام بشود.

آیه سال قبل همچنان مثل آیات قبل در دستور کار ما هست. یکی از کارهایی که ان شاءالله دوستان باید انجام بدهند این است که در هر مرحله که ما وارد سال بعد می شویم آیات قبل را هم به صورت یادآوری و فشرده با همان تاکید ها داشته باشند. حتی اگر مطلبی تهیه می­شود آنها هم یادآوری بشود، مخصوصاً آیه سال قبل که خیلی اهمیت دارد. واقعاً هر چقدر درباره‌اش فکر کنیم و بگوییم، تأمل کنیم، اقدام کنیم و برنامه ریزی کنیم کم است. من فکر می کنم که الان مناسب باشد دوستان مرکز قم و دفتر مرکزی زحمت بکشند منشوری ذیل آن آیه کریمه بصورت عملی برای انجمن ها و برای اتحادیه های کشور فراهم بکنند. یعنی این قول سدید و الزاماتش را، ملاحظات و آسیب هایش را با سلیقه ان شاءالله تهیه بکنند و در اختیار همه دوستان قرار بدهند که به هر حال ما از آن ظرفیت فوق العاده فاصله نگیریم و کم بهره نشویم. این در ارتباط با بحث سال قبل.

و اما امسال آیه­ای که انتخاب شده، آیه 200 سوره مبارکه آل عمران است. این آیه به مناسب های زیادی در تشکیلات ما مورد بحث قرار گرفته است. من چند نوبت به مناسبت هایی در بعضی از جلسات این آیه را مطرح کردم، چون یکی از مهمترین آیات تشکیلاتی قرآن کریم، همین آیه کریمه و نورانی است. منتهی به عنوان آیه سال که مورد توجه جمعی ما قرار بگیرد، مطرح نشده بود. با توجه به اهمیت فوق العاده این آیه کریمه، نسبتش با تشکیلات، نسبتش با شعار سال که از طرف رهبر عزیز و عالیقدر ما مطرح شده و ان شاءالله به آن نیز خواهم رسید و تناسبی که با شرایط ما دارد، این آیه نورانی انتخاب شده است. این آیه از جامع ترین آیات قرآن کریم است، آیه پایانی سوره آل عمران است، به منزله جمع بندی مطالب این سوره و تضمین آن است. این البته در بعضی دیگر از سوره های قرآنی هم هست. اما همه جا نیست. در خیلی از سوره های قرآن داریم که آیات پایانی به منزله یک جور جمع بندی تلقی می شود. این از آن موارد است. اما همه جا اینگونه نیست. گاهی در چند آیه جمع بندی شده، اینجا در یک آیه. آن هم یک سوره بسیار مفصل که این میشود دویستمین آیه این سوره مبارکه.

سوره مبارکه آل عمران خطوط اصلی ساخت انسان تراز اسلام و جامعه و تمدن تراز اسلام را مطرح می کند و نقشه راهش را در اختیار مومنین قرار می دهد که حالا در وقتش لازم است که به تفصیل مورد توجه قرار بگیرد. این آیه کریمه ذیل یک چنین سوره­ای قرار گرفته است. یعنی مخصوصا در بحث جامعه پردازی و تمدن سازی و توجه به جوانب گوناگون این مسئله، سوره مبارکه آل عمران دارای جایگاه فوق العاده­ای است. در بخش سلوکی، سیر و سلوک خداوند تبارک و تعالی و منازلی که انسان مومن باید در سفر الی الحق سیر کند، در آنجا هم این سوره مبارکه حاوی مضامین بسیار رفیع و عالی است. بالاتر از این ها این آیه کریمه در کمال اختصار و معجزه آسا ذیل این سوره مبارکه هم عناصر اصلی تحقق، هم حفاظت و هم تعالی فرد و جامعه مومنان را مطرح می کند. از این جهت بسیار قابل توجه است این عناصری که ضمانت می کند، هم تحقق را هم حفاظت و هم تعالی و رشد فرد و جامعه اسلامی را. به این ترتیب می شود گفت که آن اصول کلیدی زیست مومنانه در این آیه کریمه مطرح شده است. با این نگاه باید به این آیه توجه کنیم و سعی کنیم از معارف این آیه نورانی بهره­مند بشویم، هر چه قدر انسان تدبر می کند نکات بیشتر و دقیق تر و عالی تری به دست می آورد. خیلی روشن و واضح است، هم چنان که رسم قرآن کریم است، چون کتاب مبین است. بیانش، بیان روشن و آشکار و صمیمی و قابل درک و فهم و قابل عمل است. حتی عالی ترین سطوح معارف الهی در قرآن کریم با بیان مبین در اختیار جامعه ایمانی قرار می گیرد. این خیلی سرمایه عظیمی است. یعنی وجه اعجاز قرآن کریم هم، یکی از اصلی ترینش هم همین نکته است.

در این آیه کریمه ذیل خطاب جامعه مومنین و احاد مومنین چهار محور اصلی مطرح شده است. عنوان یا ایها الذین آمنوا، چون آیات قبلی هم از همین ترتیب انتخاب شده بود، یک عنوان کاملاً تکریمی، آمیخته با احترام، تکریم و تجلیل از مومنین است. شما تصور کنید که خداوند تبارک و تعالی با چه تعبیر احترام آمیزی با مومنین سخن گفته است.

اگر یک روزی ما بخواهیم نقش سبک زندگی اسلامی را ترسیم بکنیم کافی است که آیاتی که با یا ایها الذین آمنوا شروع شده را در کنار هم قرار بدهیم، هم مبانی، هم فرایند و راه ها و افق ها در زیست مومنانه و سبک زندگی اسلامی و ایمانی در این آیات ارائه شده است. یعنی هم خوب است برای دوستانی که اهل مطالعه هستند و علاقه مند اند، بحث بسیار جذاب و به روز و مهم و کلیدی سبک زندگی را دنبال کنند و بخواهند از قرآن کریم مطالعه کنند این کلیدش است. این آیه از جمله همان آیات است منتهی در آیاتی که با یا ایها الذین آمنوا شروع می شود گاهی ناظر به مسائل خاصی است، یک بخش هایی از زندگی مومنانه است، این آیه ناظر به کل حیات مومنانه است. این ویژگی‌اش است. جامعیتش و ارائه­ اصول اصلی و کلیدی در دستیابی به زندگی مومنانه با عنایت به یک نکته و آن عبارت است از «ضمانت تحقق و حفاظت و رشد». یعنی همه آیات دیگر که مربوط به حیات مومنانه است ذیل این آیه کریمه قرار می گیرند. این اهمیت آیه امسال است.

چون این کریمه توجه خاصی به زندگی اجتماعی دارد و وجهه اجتماعی و زندگی اجتماعی در آن بسیار قوی دیده شده است، بنابراین در حرکت های جمعی و شبکه­ای و سازمان دهی های عمومی اجتماعی از قبیل آن چه که ماموریت اتحادیه ما است و به عنوان مشاور نقش فوق العاده ای دارد. یعنی همه مجموعه هایی که میخواهند حرکت های جمعی ذیل پرچم اسلام و ولی الهی داشته باشند، این آیه کریمه جزو آیات اصلی حرکت جمعی آنها محسوب می شود.

ما در مباحث مربوط به تحزب و تشکل و شبکه سازی و حرکت های جمعی می توانیم از این کریمه برداشت های فوق العاده­ای داشته باشیم.

مطالبی که مطرح شده چهار محور است. محور اول، اصبرو، محور دوم صابروا ، محور سوم رابطوا، محور چهارم واتقوا الله. نتیجه هم لعلکم تفلحون. فلاح و خوشبختی و سعادتی است که از این رهگذر نصیب فرد و جامعه ایمانی می­شود. ملاحظه بفرمایید روی این نکته ها که عرض کردم، ضامن تحقق و حفاظت و بالندگی است. اول اصبرو. مسئله صبر است. دوم هم صابروا مسئله صبر است. یعنی اصبروا و صابروا، مسئله صبر. معلوم میشود که دستیابی به حیات مومنانه چه فردی و چه جمعی در یک شرایط هموار فراهم نیست. و امکان پذیر نیست. از نقطه آغاز در محیط چالش است. در مواجهه است. قرار میگرد در یک جاده پر فراز و نشیب. با پیچ های تند، با لغزشگاه های فوق العاده خطرناک. جاده اصلاً جاده همواری نیست. هم فراز و نشیب دارد. هم گردنه های خطرناک دارد. هم لغزشگاه های مخاطره انگیز و پر مخاطره­ای دارد. راه کمال در این عالم اینگونه طراحی شده. به تعبیر زیبا صراط است و پیرامونش سبل است. و در برابرش موانع فراوان است. البته در کنار این لغزشگاه ها، این پیچ های تند در کنار آن دره های عمیق، علائم، نشانه ها، نگهدارنده ها، کمک ها، این ها هم فراوان است برای انسان مومن. ولی متن یک متن پرچالشی است. از نقطه آغاز تا پایان. در یک روایتی هم هست که تازه اگر کسی به مقام مخلصین رسید که دیگر جزء عالی ترین درجات و رتبه هاست بعد از آن علی خطرٍ عظیم، آنجا هم خطر بسیار بزرگی آنها را تهدید می کند.

نتیجه چه می شود؟ نتیجه این می شود که کسی موفق می شود که این زندگی پاک ایمانی را برای خودش فراهم کند و در یک چنین مسیری حفاظت کند، در یک چنین مسیری پیش برود که اهل صبر باشد، و الّا «ناز پروده تنعم نبرد راه به دوست/ عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد.» با این ملاحظه دوستان عزیزم می دانند این کلیدواژه صبر جزء مهم ترین واژه های اخلاق اسلامی و تربیت اسلامی و معارف اسلامی است.

در روایتی هم هست که نسبتش را با ایمان مطرح کردند و خیال همه را راحت کردند. امیر المومنین علیه السلام فرمودند الرأس من الجسد. تا خیال همه راحت باشد. که اگر کسی اهل صبر نباشد، نصیبی از ایمان در مراحل عالی نخواهد داشت، در مراحل میانی هم نخواهد داشت. شاید در مراحل ابتدایی اندکی بهره‌مند شود که آن اندک هم در معرض از دست رفتن است. صبر یک چنین چیزی است، بمنزلة الرأس من الجسد، نسبت صبر با دین، نسب سر با بدن است. شما جایگاه صبر به بدن را تأمل بفرمایید، بعد ببینید صبر نسبت به دین چه موقعیت و جایگاهی دارد.

در یک روایت زیبای دیگری هم هست که انسان مومن که عازم سرای آخرت می شود همراه با او در آن لحظات ورودی برزخ، صورت هایی در اطراف او قرار می گیرند؛ در سمت راست و سمت چپش، بالای سر و پایین پایش قرار می گیرند. وقتی که هیچ کدام از این ها از عهده برنمی آیند، آنجا صبر است که نجات بخش برای انسان مومن است. روایت تمثیل بسیار زیبایی است از این که چقدر این عنصر، عنصر کلیدی است. لذا ببینید وقتی این آیه کریمه بخواهد آن عنصر کلیدی را برای زعامت حرکت ایمانی فرد مومن مطرح بکند، میگوید اصبروا. یا ایها الذین آمنوا، ایمان میخواهید؟ دین میخواهید؟ اصبروا ! راه دیگری ندارد. تا گفتید آمنّا، بلافاصله درگیری ها شروع می شود. نقطه آغاز درگیری نفس امّاره است و یک میدان بسیار خطیر و پیچیده که تا آخرین نفس های زندگی و عمر شما، پیش روی شما گشوده است. أعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک. درگیری درونی است. از همینجا شروع می شود. برای اینکه شما به حیات مومنانه دست پیدا بکنید، باید روی خودتان پا بگذارید. روایت خیلی جذابی دارد که می گوید راه رسیدن به حضرت حق پا گذاشتن روی خواسته های نفسانی است. اینجا مخالفت کنید آنجا هم موفق به اطاعت می­شوید. اطاعت از حق مربوط به مخالفت با نفس است. این مخالفت البته مخالفت تعریف شده شرعی است. که حالا بحث خودش را دارد. ولی طبعش مخالفت با نفس است. یعنی مقابله، مهار کردن و او را به راه آوردن که به هیچ چیزی هم قانع نیست. در این مناجات حضرت سید الساجدین (ع) که مناجات شکایت است که اِلـهي اِلَيْكَ اَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ اَمّارَةً، وَاِلَى الْخَطيئَةِ مُبادِرَةً. آن را ببینید. شکایت می برد به درگاه خدای متعال از این نفس.

پس این در گام اول. یعنی انسان مومن برای اینکه بتواند به حیات و زندگی مومنانه دست پیدا بکند، به طاعت الهی بیاید، این کار در مواجهه و چالش و درگیری با نفس امکان پذیر است و اینجا صبر می خواهد. با صبر می تواند برسد. با صبر میتواند رتبه به دست آورده را حفاظت کند، با صبر میتواند برود به رتبه بالاتر دست پیدا بکند. این و منازل بالاتر را سیر کند، لذا ملاحظه بفرمایید نوع مفسرین و محققین، مخصوصاً آن هایی که اهل دقت و توجه به تفسیر اهل بیت سلام الله علیهم اجمعین از آیات هستند، این آیه کریمه را همین گونه ترجمه می کنند، که این اصبروا یعنی در فرائض، وظایف، مصادق، گناهان، همه اینها باید انسان مومن اهل صبر باشد تا در فرائض و واجباتش، واجبات الهی و ایمانی موفق باشد، باید اهل صبر باشد تا بتواند با خواهش های نفسانی و دعوت های شیطانی مقاومت کند تا پیروز بشود، فائق بیاید، باید اهل صبر باشد، تا در دست اندازهای زندگی کم نیاورد. صبر در طاعت، صبر در معصیت، صبر در مصیبت. در هر سه محور باید بتواند صبر کند تا موفق بشود و پیش برود، لذا تا گفتید ربنا الله، پیوستش استقامت میخواهد برای رسیدن. والذین قالوا ربناالله ثم استقاموا. این استقاموا یعنی همین صبر که در این آیه کریمه مطرح شده است.

این بخش اول. بلافاصله همین صبر در یک قالب دیگری ریخته شده است. این قالب، قالب اجتماعی است. آن صبر، صبر فردی است، این صبر، صبر اجتماعی است. قالب، قالب اجتماعی است. و صابروا، که میگویند در قالب مصابره است. این قالب مصابره اینجا دو نکته ظریف و جالب دارد. نکته اول که فرمود صابروا یعنی شما تا وارد جامعه پردازی و جامعه سازی و تمدن سازی اسلامی بشوید، میخواهید طبق نظر پروردگار متعال نقشه ساخت جامعه الهی و ایمانی را پیگیری کنید؛ این حرکت، حرکت جمعی و اجتماعی است. تا خواستید وارد این عرصه بشوید، چالش ها شروع می شود. آنجا نفس اماره بود، طبق تعریف قرآن کریم اینجا طاغوت است. اینجا درگیری با طاغوت است که اجازه نفس کشیدن و حرکت به شما را نمی دهد. در برابر شما ایستاده. تمام قد هم می ایستد. تمام ساز و برگ و امکاناتش را هم به میدان می آورد. اینجا وقتی کلمه مصابره استفاده می شود، اولین نکته‌اش این است که شما با این قوای شیطانی مواجهه میشوید که مانع ایجاد میکنند بر سر حرکت مومنان و حرکت جمعی­شان. شما باید متناسب با فشار آنها توان و مقاومت خودتان را افزایش بدهید. این میشود مصابره. پس یک معنایش این است. یعنی درست به اندازه­ای که آنها به شما فشار وارد می­کنند، باید شما توان مقاومتتان را افزایش بدهید. حالا ببینید که چقدر باید جامعه ایمانی صبر خودش را افزایش بدهد. چون آنها کم نمی گذارند. آن نقطه مقابل دشمنان حق که به اذن الله تبارک و تعالی وقت پیدا کردند، به آنها اجازه داده شده که بایستند در برابر شما. سرمایه گذاری کنند در برابر شما...

اینجا باید جامعه مومنان بصورت متوازن با اعمال فشار و سازو برگ و توان و صف آرائی طاغوت، توان و ساز و برگ و ظرفیت مقاومت را در خودش فراهم بکند. این می­شود مصابره. ملاحظه کردید. این را دیدند بعضی از اهل دقت در تفسیر. این را آوردند. این دقت خوبی است. یعنی متناسب با او فشار می آورد به شما در بخش اقتصاد، شما باید بخش اقتصادتان را مقاومتی تعریف بکنید. بتوانید مقابله کنید. در بخش سیاست، در بخش فرهنگ، در بخش اجتماع. بعد هم باید ببینید که نقاط اصلی درگیری در هر زمان کجاست؟ مصابره به شما می گوید که الان درگیری از سوی دشمن روی جبهه اقتصاد متمرکز شده است.  شما نباید سرمایه گذاری هایتان را همه ببرید در یک بخش دیگر. اینجا شما باید تمرکز سرمایه را داشته باشید.

نکته دوم اینکه مصابره یعنی تبادل صبر بین مومنین. یعنی اینها که در یک صف قرار می­گیرند، وقتی می توانند موفق بشوند که تبادل صبر بکنند. حالا ببینید که این چقدر معنای زیبایی را دارد. یک تعبیر زیبایی در سوره مبارکه والعصر هست. در سوره والعصر می گوید وتواصوا بالصبر، این تواصی به صبر. پشت هم را داشتند. هوای هم را داشتند. و به صورت گروهی و جمعی صبر کردند. این می شود مصابره. که نقشش فوق العاده است. در این موفقیت ها و پیشرفت ها.

خدا رحمت کند مرحوم علامه طباطبایی اعلی الله مقامه الشریف ذیل همین آیه کریمه به مناسب اینکه اینجا مسئله اجتماع به آن اهمیت فوق العاده داده شده بحث بسیار مفصل و مبسوطی را راجع به جامعه از نظر اسلام مطرح می کند. جزء بحث های فنی تفسیر گرانقدر المیزان همین بحثی است که ذیل این آیه نورانی مطرح کرده است.

و اما درباره رابطوا. مراجعه به تفسیر اهل بیت (ع) این ظرفیت را برای ما آشکار می­کند، می­بینید که اولیاء خدا هم اینجا وجوه مختلفی را مطرح کرده اند. مثلاً امام صادق (ص) در چند نوبت که راجع به این آیه مخصوصاً معنای مرابطه از ایشان پرسیدند، شما می بینید که معانی متعددی را مطرح می کنند. این هم همان ظرفیت های فوق العاده ای است که در قرآن کریم است. و در واژه های قرآنی و در نسبت بین واژه ها و آیات، سوره ها و امثال اینها. اینجا کلمه رابطوا است. من جمع بندی خودم را عرض می کنم که این رابطوا در حقیقت به معنای اقدام هماهنگ، پیوسته و متصل تحت فرمان امام حق است.

سایر معانی در این جمله­ای که عرض کردیم قرار می­گیرد. در آن تعابیر رابطوا خط تماس جامعه مومنان را به صورت یکپارچه با امام و ولی و مقتدا مطرح می کند. یعنی ارتباط با رهبری و تحت امر بودن. امکان ندارد که چیزی تحت عنوان جامعه اسلامی بدون ارتباط و هماهنگی و اتصال با امام (ع) تحقق پیدا بکند. این بخش کلیدی و عمود خیمه است. بنابراین این کلمه رابطوا به شما می گوید که ارتباط خودتان را بصورت فرمان پذیری با رهبر الهی برقرار کنید. تحت تماس باشید و رابطه پیدا کنید. در عین حال شبکه اجتماعی، اتفاق، اتحاد، هماهنگی، سازمان دهی داشتن، مهندسی اجتماعی داشتن از این واژه استفاده می شود. اگر من بخواهم این آیه کریمه را با قرآن کریم برای شما توضیح بدهم، این آیه را میخوانم، که واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لاتفرقوا. لذا در روایات دارد که رابطوا علی الائمه. با امام حق باید ارتباط داشته باشید. این ارتباط، ارتباط اجتماعی و شبکه­ای هم هست. یعنی به صورت جمعی ارتباط داشته باشید با امام علیه السلام، و این میشود امت و جامعه ایمانی. سازماندهی تشکیلاتی داشتن و کلمه مقتدا نیز در همین جا مطرح می شود.

این منافاتی هم ندارد با آن چیزی که بعنوان مرابطه در فقه اسلامی می دانیم، یعنی مرزبانی. بلکه اتفاقاً مرزبانی وقتی معنا پیدا می کند در حرکت جمعی که شما دارای وحدت اجتماعی و سازمان دهی اجتماعی ایمانی باشید. یعنی امام هست امت هست، دشمن هم هست، تدابیر دشمن هم هست، مکر دشمن هم هست. اینجا به شما میگویند که بیدار باشید و مرزبانی کنید. والّا اگر حیات اجتماعی وجود نداشته باشد، چه مرابطه­ای، مرز کی تعریف می شود؟ وقتی شما جغرافیای ایمانی تعریف شده­ داشته باشید، مرز دارید. مرز نگاهداری می خواهد. این هم وقتی است که نظام امت و امام شکل گرفته باشد. نکته کلیدی‌اش این است، شکل گرفته باشد. بعضی از روایات به زیبایی عصر ما را هم مد نظر قرار داده‌اند. یکی آن روایاتی است که رابطوا را مرتبط می کند با امام منتظر، در یک حدیث است و رابطوا امامکم المنتظر. با حضرت بقیه الله اعظم (عج)، امام منتظر، باید ارتباط تان را داشته باشید. همینجا که میخواهد بگوید ارتباط تان را داشته باشید ـ چون احادیث یفسر بعضها ببعض  مثل آیات قرآنی است ـ در یک حدیث دیگر به شما می گوید که مرابطون علمای امت هستند. یعنی خط تماس تان را اگر خواستید حفظ کنید با امام منتظر باید از همان طریقی که تعریف شده داشت اقدام کنید که بالاخره ولایت فقیه است، مرجعیت است.

همه اینها که مطرح شد، حالا میفرماید که واتقوالله. یا ایها الذین آمنوا اصبرو وصابروا ورابطوا و اتقوالله. این کلمه واتقوالله باز تضمین کننده اون سه گانه قبلی است. یعنی اصبروا واتقوالله، صابروا واتقوالله، رابطوا واتقوالله. در تمام این اقدامات هم جهت گیری الهی، انگیزه الهی حرف اول را میزند. در همه محورها. چون شما می دانید که صبر، مصابره، مرابطه تا اینجا حتی برای آن کسانی که اهل تقوا نیستند، موفقیت آفرین است. در جبهه دشمن هم، در کفر هم همین اتفاق می­افتد. کفر هم اگر بخواهد در برابر ایمان به موفقیتی نائل بشود، آن هم باید صبر بکند، باید مصابره داشته باشد، طبق همین قاعده است. باید مرابطه داشته باشد. باید سازمان دهی و وحدت فرماندهی و تحت امر بودن و هماهنگی با علمدار و همه اینها باید سرجاش باشد. آن چیزی که ممتاز می کند حرکت مومنان را همین تقوا است. البته در صدر است. یا ایها الذین آمنوا، مسئله ایمان است. اینجا هم با تقواست. واتقواالله. وقتی از مرز تقوا خارج شد، میشود طاغوت. حتی اگر بر حسب چهره و قیافه و ظاهر در خط مومنین تلقی بشود، ولی این میشود از یاران جبهه مقابل. وقتی نفس جنبید دیگر همه کار خراب میشود. واتقواالله این است. انگیزه ایمانی، اخلاص، جهت مومنانه. باید در تمامی لحظات چه در صبر، صبرتان آکنده از تقوا باشد. چه در مصابره، باید آکنده از تقوا باشد. چه در مرابطه، باید آکنده از تقوا باشد. آن کسانی که خودشان را مرتبط به رهبری می کنند ولی به جای یاری رسانی به رهبری، رهبری را خرج اهداف شخصی و جناحی­شان می کنند، اینها از خط تقوا خارج شدند. اینجاست که واتقواالله. در مرابطه اتقواالله، در مصابره اتقواالله. چقدر اینجا تعبیرهای لطیفیست. یعنی مثلاً اتقواالله در مصابره چیست؟ آنجا چه آسیب هایی در مصابره داریم؟ در اصبروا چه آسیب هایی داریم؟ تقوا چگونه آن را برطرف می­کند. در رابطوا هم همچنین. پس این هم میشود تضمین عمل. باید صبرتان خدایی باشد. واصبر و ما صبرک الا بالله.

عرض مان تمام است. آخرش هم میگوید لعلکم تفلحون. یک بحث مفصلی هم راجع به این «لعَل» مطرح شده، باز ما قبلاً هم بحث کردیم. چون شبیه آن را داشتیم. که حالا اینجا چرا تردید مطرح شده است. فلاح، شکوفایی، به مقصد رسیدن، به هدف رسیدن با لعل چگونه جور در می آید؟ میگویند که این لعل از جانب شماست نه از جانب حضرت حق. میگویند خدا که تردید ندارد. نقشه را به شما داده و می­گوید که این نقشه به مقصد میرساند. «لعلکم» حکایت از آن شروط آشکار و پنهانی است که اینجا وجود دارد و شما باید آنها را فراهم کنید تا به هدف برسید. یعنی اگر این شروط راکه در متن مطرح شد فراهم کردید، به فلاح می رسید. اگر نه شما به وظیفه خودتان به درستی عمل نکنید، توقع نداشته باشید که بنشینید و به هدف برسید.

امیدواریم که انشاءالله این آیه کریمه که سراسرش شوق، مقاومت، ایستادگی و حماسه است، در سالی که به نام سال حماسه سیاسی و اقتصادی از جانب رهبر عظیم الشان مطرح شده است منشاء حرکت و فعالیت و مقاومت و سخت کوشی و پیشرفت در اتحادیه مبارک ما هم باشد. انشاءالله الرحمن با تمسک به این آیه نورانی و تدبر و برنامه ریزی و استخراج مضامین برای تشکیلات، دوستان به تدبر جمعی در این آیه برسند. صلواتی به روح مطهر حضرت زهرا (س) اهدا بفرمایید.


لینک دانلود صوت صحبتهای حجت الاسلام و المسلمین حاج علی اکبری


 

 

 

 

 

تصاویر