در دبیرستان شایسته استان اردبیل، جمعی از دانش‌آموزان با دغدغه روایت انقلاب، قدم در مسیری گذاشتند که ساده نبود؛ اما ماندگار شد.

 ماجرا از جایی آغاز شد که مسئول انجمن مدرسه، پس از حضور در یک جلسه توجیهی درباره «مدرسه انقلاب»، تصمیم گرفت این تجربه را به فضای مدرسه بیاورد. او موضوع را با مدیر و معاون در میان گذاشت و با وجود همراهی حداقلی، کار را با تکیه بر انگیزه تیم انجمن پیش برد.

جلسه‌ای با اعضای انجمن تشکیل شد، نامی برای گروه انتخاب کردند و تقسیم کار انجام شد. تمرین‌ها در زنگ‌های تفریح و ساعات فراغت پیش می‌رفت؛ گاهی با کمترین امکانات.

 برای غرفه «روایت فتح» که به بازخوانی یک تقابل نظامی اخیر اختصاص داشت، به دلیل کمبود پرده و تجهیزات، دانش‌آموزان از روی تصاویر تمرین می‌کردند و روایت خود را شکل می‌دادند.

نمایشگاه در سه محور اصلی طراحی شد:
غرفه نخست «روایت فتح» با تمرکز بر روایت‌گری و تحلیل ابعاد یک درگیری نظامی؛
غرفه دوم با موضوع «سیاسی» که وضعیت پیش از انقلاب، پس از انقلاب و چشم‌انداز آینده را مقایسه می‌کرد؛
و غرفه سوم با محور «فرهنگی» که تحولات اجتماعی و فرهنگی را در سه بازه زمانی بررسی می‌کرد.

با وجود دشواری‌ها و همکاری‌نکردن کامل برخی بخش‌ها، تیم دانش‌آموزی دست از تلاش نکشید. سرانجام روز افتتاحیه فرا رسید و نمایشگاه «مدرسه انقلاب» در دبیرستان شایسته برگزار شد؛ ساده اما پرشور.

پس از نمایشگاه، «روایت کلاسی» در کلاس‌ها ادامه پیدا کرد. در یکی از جلسات، سناریویی تحلیلی از یک نشست سیاسی میان دو چهره غربی مطرح شد؛ ایده‌ای درباره آغاز یک جنگ با تکیه بر رصد اطلاعاتی و عملیات هدفمند که در نهایت با چالش در نحوه پایان دادن به آن روبه‌رو می‌شود. 

واکنش دانش‌آموزان متفاوت بود؛ برخی با تردید نگاه می‌کردند، برخی لبخند می‌زدند و برای عده‌ای این تحلیل‌ها تازگی داشت. اما همین تفاوت واکنش‌ها، فضای گفت‌وگو را در کلاس‌ها شکل داد.

تجربه دبیرستان شایسته نشان داد که حتی با امکانات محدود و مسیر پرچالش، می‌توان با همت دانش‌آموزی یک جریان فرهنگی کوچک اما اثرگذار ساخت؛ جریانی که مهم‌ترین دستاوردش، تمرین مسئولیت‌پذیری و کار جمعی بود.